Bruno Fernandes is onder druk gekomen bij Manchester United, nog geen zeven weken nadat hij in het Manchester Opera House de PFA Player of the Year-prijs voor 2025-26 in ontvangst nam. Het contrast tussen zijn vorige seizoen en het huidige is opvallend.
De Portugese captain had toen al de Premier League- en Football Writers’-prijzen gewonnen, als erkenning voor zijn enorme bijdrage aan de onverwachte derde plaats van zijn ploeg. Fernandes scoorde negen keer en gaf 21 assists, waarmee hij een Premier League-record brak dat tot dan toe werd gedeeld door Thierry Henry en Kevin de Bruyne.
In de laatste elf wedstrijden van vorig seizoen was Fernandes betrokken bij 12 van de 21 doelpunten van United, door zelf te scoren of een doelpunt voor te bereiden. In de reeks van zeven wedstrijden die United terugbracht naar Europa’s elite-clubcompetitie, na twee jaar afwezigheid, was de 31-jarige spits van de ploeg betrokken bij negen van de twaalf doelpunten.
Statistisch was dat opmerkelijk, en het deed denken aan Eric Cantona in de titelwinnende campagne van 1995-96, toen hij in zes opeenvolgende wedstrijden scoorde, waarvan vijf keer in een duel waarin United maar één keer trefzeker was.
“Het was een bijzonder seizoen voor mij,” vertelde Fernandes aan een enthousiast publiek. “Ik ben heel trots.
Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een team, we spelen voor een club, we spelen voor de fans. Er is niets specialer dan dat.”
Die woorden hebben nu extra gewicht, want vergeleken met die uitzonderlijke cijfers zijn de cijfers van dit seizoen een stuk minder indrukwekkend. Fernandes heeft in alle zes Premier League-wedstrijden van United elke minuut gespeeld. Hij heeft drie doelpunten en één assist, allemaal tegen Ipswich in de tweede wedstrijd van het seizoen, en tot nu toe de enige overwinning van zijn ploeg.
Die cijfers zijn wel beter dan vorig seizoen, toen hij in de eerste zes wedstrijden twee keer scoorde en geen enkele kans creëerde. Toen speelde hij echter op de diepere middenveldpositie die Ruben Amorim verkoos.
Dit seizoen heeft Fernandes het op één na hoogste aantal schoten van zijn carrière, gemiddeld 3,3 per wedstrijd. Zijn beste was 3,5 in 2020-21. Maar zijn aantal schoten op doel is gedeeld op een na laagst, met gemiddeld 0,8. Ook zijn kansencreatie, gemiddeld 2,5 per wedstrijd, is de op een na laagste van zijn tijd op Old Trafford en fors lager dan de 4,0 van vorig seizoen.
Nog opvallender is dat hij tot nu toe slechts één ‘big chance’ heeft gecreëerd: de hoge pass die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de verdediging van Ipswich. Vorig seizoen creëerde hij gemiddeld één big chance per wedstrijd.
Een combinatie van deze cijfers en zijn algemene betrokkenheid verklaart mogelijk deels waarom United pas zes punten uit de eerste zes wedstrijden haalde, de slechtste competitiestart in veertig jaar, toen Ron Atkinson werd ontslagen om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.
Maar is Fernandes een oorzaak van de malaise bij United, of een symptoom ervan?
Fitheid en rol in het elftal
Er is onduidelijkheid over de fitheid van de Portugese spelmaker. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij ontbrak in de recente Nations League-wedstrijd tegen Noorwegen. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de voormalige Sporting-speler “met pijn speelde”.
Toch was Fernandes fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de verlengde break. Daarvoor speelde hij de volledige negentig minuten bij de 4-0 overwinning op de Azerbeidzjaanse landskampioen Sabah FK in de Champions League.
United-trainer Michael Carrick ziet het niet als een probleem, terwijl hij zijn ploeg voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.
“Hij had iets, maar dat gebeurt vaak,” zei Carrick. “Spelers spelen met klachten.
Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij toont.
Hij is er grotendeels overheen, was op de training vanochtend erg scherp en kijkt uit naar de wedstrijd.”
Tegen het eind van vorig seizoen, toen de bijdrage van Fernandes het meest productief was, stond Benjamin Sesko regelmatig op de nummer negen, terwijl de veteraan Casemiro het anker vormde op het middenveld van United.
Van de negen competitiedoelpunten die Sesko dit jaar heeft gescoord, bereidde Fernandes er vier voor. Ook was hij betrokken bij vier van de laatste vijf doelpunten die Casemiro vanaf 1 februari scoorde als speler van Manchester United.
Los van de doelpunten is ook duidelijk dat de aanwezigheid van Sesko en Casemiro wordt gemist.
Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen niet beweren dat de lage loopcijfers van United nu te wijten zijn aan het vertrek van de 34-jarige naar Inter Miami in de zomer. Zijn positiespel en wedstrijdinzicht zijn echter nog steeds van hoog niveau. Fernandes kon risico’s nemen in het vertrouwen dat United bij balverlies in de omschakeling niet overspeeld zou worden.
Wat Sesko betreft: zijn recente scheenbeenblessure versterkt alleen maar een gebrek aan betrokkenheid dat sterk gevoeld wordt, en waarvoor nog geen einddatum bekend is.
De machthebbers van de club negeerden in de zomer het verlangen naar extra aanvallende versterking en versterkten in plaats daarvan het middenveld van Carrick.
Een plan om de initiële afwezigheid van de Sloveen op te vangen door Mbeumo als nummer negen in te zetten, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd in Hull een enkelblessure opliep.
Matheus Cunha kreeg in plaats daarvan de rol, maar hij zakte herhaaldelijk diep, precies in de ruimte waar Fernandes zich ophield, en het duo vond nooit echt een effectieve manier om dat op te lossen.
Voor Fernandes voelt het beperkend, en hoewel hij geen speler is die het aan zelfvertrouwen ontbreekt, lijkt zijn besluitvorming wel te worden beïnvloed.
Tegen Tottenham in het weekend had Fernandes een ongelooflijke 23 minuten nodig om één pass te geven.
Carrick zei maandag, vooruitkijkend naar het Champions League-duel met Atlético, dat niemand een plek in het elftal “gegarandeerd” heeft. Hij voegde er echter voldoende voorbehouden aan toe om aan te geven dat het weglaten van zijn aanvoerder niet in zijn gedachten is.
United moet zich echter verbeteren, en dat betekent dat Fernandes hetzelfde moet doen.
“Bruno is een topspeler,” zei Carrick.
“Soms gaan dingen niet zoals je wilt. Soms heb je zo’n periode.
Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club en hij zal dat in de toekomst opnieuw doen, daar is geen twijfel over.”